MOEDER, IK BEN EEN ZEEMAN (6/8)
Jef Hofmeister

Refrein:
Moeder, ik ben een zeeman, altijd ver van huis
Maar weet je, ook een zeeman,
Ja die komt toch steeds weer thuis

Ook al heeft hij veel gevaren, zoveel havens aangedaan
en in elke stad een liefje, lopend langs de baan
en al heef ie veel gezopen, weet daar ’s morgens niets meer van
Toch denkt hij aan de liefde, die maar één hem geven kan

REFREIN

Ook een zeeman moet soms trouwen, met een meissie van het land
en ze houdt hem op het droge, hij zoekt werk aan de kant
Maar op een dag wordt het hem te machtig en dan moet ie gaan
Denkend aan de liefde en de zin van het bestaan

REFREIN

Parlando:   En als ik dan na een lange reis
terug kom in de haven van Amsterdam
zie ik daar op de Borneokade een klein figuurtje staan
maar ik herken haar niet,
ik ben zo lang weggeweest
Ik zeg Vader!!
Ze pakt me stevig beet, maar houdt het netjes, en
schudt me eens goed door elkaar
Kijk dan toch eens, kijk dan toch eens …
Ze zingt voor mij een lied,
wat door merg en been gaat…

 Refrein Moeder:
Jongen, ik ben je moeder,
en ik hou zoveel van jou…
Ik sta hier aan de kade,
in de regen, mist en kou
LAATSTE REFREIN