DE ZONZIJ VAN HET IJ
(Jef Hofmeister)

Ooit fietsten onze vaders
Op de lange Meeuwenlaan
In Noord gestaalde kaders
Om op de werf aan het werk te gaan

Ooit zwaaiden hier de kranen
In de hoge blauwe lucht
Toen hier nog schepen kwamen
Maar die tijd die komt niet terug

Maar aan de zonzij van het IJ
Zal ooit de stad weer groeien
Er zullen 1000 bloemen bloeien
Aan de zonzij van het IJ (2X)

Ooit baarden onze moeders
Hun dierbaar nageslacht
Dat later door de veerpont
Naar de overkant werd gebracht

Een vliegtuig schrijft z’n strepen
In de strakke blauwe lucht
En de zon staat aan de hemel
‘t Is dit waarom ik verzucht:

Aan de zonzij van het IJ
Zal ooit de stad weer groeien
Er zullen 1000 bloemen bloeien
Aan de zonzij van het IJ

Lalalalallalalalalala
Lalalalallalalalalala
Er zullen 1000 bloemen bloeien
Aan de zonzij van het IJ
Er zullen 1000 bloemen bloeien
Aan de zonzij van het IJ